بهانه ماندن من
بهانه ماندن من
خلوت تنهائيم را ، نگاه بهت زده تو پركرده است .
ونبض لحظه لحظه زندگيم ، به ياد روي تو مي طپد .
دلم باتوست !
و در كنار توست !
تا در يادت غرق مي شوم ، اتاق تاريكم ،
پر مي شود از عطر نفسهايت !
چشمانم را مي بندم ! تو در كنارمي !
لبخند مي زني !
ومن مي بويم عطر پاك نفسهايت را .
چشمانم كه گشوده مي شود
هنوز اتاقم بوي تو را دارد .
به ياد خاطراتم مي خندم
و به دلتنگيم اشك مي ريزم
و به يادت آه مي كشم و به عشقت مي نويسم !
تا بهانه اي براي ماندنم باشد
فراموشت نمي كنم خوب من N
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۹/۰۹/۱۵ ساعت 12:50 توسط مادح قادری
|